Dag 6: Florence

Eén van onze favoriete dingen om te doen in een stad is het opzoeken van een tof uitzichtpunt. In Florence kun je daarvoor perfect terecht op het Piazzale Michelangelo. Dit plein – met daarop een gedenkteken voor Michelangelo en een kopie van zijn David – bevindt zich hoog op een heuvel en biedt een geweldig overzicht over Florence. Je kunt er op verschillende manieren heen wandelen of je pakt gewoon lekker de bus die je direct voor het beeld afzet. Gezien de kilometers die we al gemaakt hebben, kiezen we voor het laatste.

Maar die bus is wel makkelijker gezegd dan gedaan, want je kunt in de bus geen kaartjes kopen. We moeten dus eerst op zoek naar een kaartjesverkoper. Op weg naar de bushalte komen we er geen tegen, maar gelukkig lijkt er iets voorbij de halte een Bar Tabacchi te zitten. Daar verkopen ze meestal ook buskaartjes. Helaas blijkt dat nu net weer níet zo te zijn, maar de krantenkiosk op de hoek heeft ze gelukkig wel. Door dit geneuzel zien we wel net de juiste bus voorbijrijden. De volgende bus is kwijt en uiteindelijk zitten we pas een half uur later in de bus. In die tijd hadden we ook al naar boven kunnen wandelen, maar goed. Het uitzicht maakt dit allemaal weer méér dan goed! Het is echt fenomenaal mooi. Typisch Italiaans landschap, met cipressen en een oude stadsmuur, de bergen en natuurlijk Florence met haar Ponte Vecchio, kathedraal en rivier.

Online klaagden veel mensen over het selfietoerisme van deze plek, maar het valt me alleszins mee. Wel staan er heel veel stalletjes met toeristentroepjes, maar daar heb je verder geen last van. En eigenlijk staat het wel gezellig, alsof er markt is. Verder is dat plein toch maar een dooie asfaltbende.

Na uitgebreid van het uitzicht te hebben genoten lopen we via de Giardino della Rosa naar beneden. Deze tuin heeft ook een prachtig uitzicht op de stad, maar valt verder een beetje tegen. De rozen zijn al uitgebloeid (of stuk geregend?) en van de Japanse tuin is niks meer over behalve een houten prieeltje en wat stenen.

Eenmaal beneden aangekomen pakken we terug op het stramien van de afgelopen dagen: doelloos slenteren! Deze kant van de stad heeft de naam de hippe(re) kant van de stad te zijn en we zien ook inderdaad hier en daar wat hippere/modernere restaurantjes. Met poké bowls bijvoorbeeld en natuurlijk een aantal vega/vegan tentjes. En aan deze kant van het water is er nog veel meer streetart te vinden dan aan de andere kant! Er zijn hier zelfs zovéél verkeersborden bewerkt door Clet Abraham dat ik op een gegeven moment maar stop met ze te fotograferen. Jammer dat Clet niet net zoals Invader een app heeft, dan kon ik ze sparen! Uiteindelijk stuiten we zelfs op een Clet winkel! Dat is dan wel weer heel tof en we scoren een lekker foute sticker voor op de deur van de wc in ons nieuwe huis. En wat kleinere stickertjes voor op mijn laptop enzo. Als we hadden gewild, hadden we zelfs een verkeersbord kunnen kopen. Jammer dat dat zo lastig meenemen is.

Na deze souvenirstop beginnen onze magen van zich te laten horen. Heel even overwegen we trippa of lampredotto te gaan eten, lokale specialiteiten gemaakt van koeienmaag. Nep foodblogger die ik ben durf ik het toch niet aan. Het wordt wel een andere lokale specialiteit: paté van kippenlevertjes. En daarna gewoon een pasta. Lekker op een terrasje. Compleet met accordeonmuziek. Dat laatste hoefde dan weer niet zo nodig trouwens…

We wandelen na de lunch nog wat verder en vinden het dan wel tijd voor een ijsje. Vlakbij zou de beste ijssalon van Florence moeten zitten, dus daar gaan we op af. Alle reviewers en tipgevers blijken niks teveel te hebben gezegd, het ijs is héérlijk! Vooral de smaken zwarte sesam en ricotta met vijgen zijn echt geweldig. We hebben enorme bollen gekregen, maar eigenlijk willen we nog wel meer. Zo lekker, vol van smaak, maar heel erg in balans en zo romig! NJUM!

We willen eigenlijk op de brug gaan zitten, maar ontdekken dan dat dit de brug van Hakuna Matata is. Na even speuren zien we hem zijn kunstjes weer doen en dus blijven we toch maar op veilige afstand ons ijsje eten. Als we naar de overkant willen, besluiten we over de Ponte Vecchio te lopen in plaats van over Hakuna Matata’s brug. Stel je voor dat hij ons herkent! Haha. En die Ponte Vecchio met zijn juwelierswinkeltjes moeten we toch ook nog wel even bewandeld hebben. Wat overigens, zoals bij veel toeristische spots, toch een beetje tegenvalt. Het ding is leuker om van een afstandje te bekijken.

Wat ook nog bekeken moet worden is de Cattedrale di Santa Maria del Fiore oftewel de Duomo. We gaan de kathedraal en de koepel niet van binnen bekijken, maar moeten de kathedraal toch op z’n minst even van buiten bewonderen. Het is een bijzonder bouwwerk en net als de basiliek in Venetië rijkelijk bewerkt, hoewel wel een stuk minder uitbundig. Als je goed kijkt zie je steeds meer details in de details. Waanzinnig knap gemaakt.

Hierna is het wel weer tijd voor wat rust en ook de koffers moeten weer wat georganiseerd worden. Morgen is het alweer tijd om Florence te verlaten. Voor uitgebreid avondeten hebben we geen puf meer, we kiezen voor een sushirestaurant om de hoek waar we een sushiboot voor twee personen bestellen. Hierna laten we de kluisdeur van ons appartement voor de laatste keer achter ons dichtschuiven voor een laatste nachtje in het heerlijke Florentijnse bedje.

Michella

1 Comment

smdenheijer

Mooi uitzichtpunt!
Heb je de uitzichtpunten voor Rome al verzameld? Mijn favoriet is de sinaasappeltuin op de Aventino heuvel, daar was ik om 9 uur ’s ochtends al en was het zo heerlijk rustig. Maar ook de Janiculum (Gianicolo) is zo mooi, daar ben ik afgelopen keer niet geweest maar een eerdere keer wel. En met zonsondergang was ik in de tuin (de Pincio terrassen) van Villa Borghese.

Oh trippa haha, dat heeft m’n man ooit in Florence gegeten. Geen succes. Kippenlevertjespaté maken we dan wel weer zelf soms, ooit geleerd op een kookcursus in Cortona. Heerlijk!

Reply

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.